Loslaten en groeien maar !

Bij zwanger zijn hoort een buik. Dat weten we allemaal. Maar de acceptatie van het feit dat je aan alle kanten wat dikker wordt is niet eenvoudig, dat was het in ieder geval niet voor mij. We zijn gewend om als de broek strakker gaat zitten, wat minder te gaan eten, meer te gaan sporten; in ieder geval, iets eraan te doen. Als je zwanger bent heeft iedereen opeens interesse in je buikje, wat je zelf eigenlijk nog helemaal niet ziet. Of misschien is het beter om te zeggen; nog niet wilt zien.
Ik herinner me nog goed dat ik de eerste 20 weken gewoon mijn oude vertrouwde kleren aantrok. Dat ging in het begin nog prima. Maar op een gegeven moment gaat het knellen, zit het niet meer lekker en op dat moment vond ik het even niet zo leuk om zwanger te zijn. Ik weet het, het zijn kleine ongemakken vergeleken bij dagelijkse misselijkheid die mij gelukkig bespaard is gebleven, maar toch. Het was anders dan ik gewend was, iets wat ik niet in de hand had en daar protesteerde ik tegen. Vooral van binnen.
Samen met mijn moeder, die zich al veel eerder aan mijn zwangerschap had overgegeven (zij sprak al over babykleertjes terwijl ik het liever over mijn werk had), ben ik op zoek gegaan naar zwangerschapskleding. En eigenlijk was het pas vanaf dat moment dat ik het idee van mijn bekende lichaam kon loslaten, dat ik kon denken; loslaten en groeien maar !
En blij dat ik uiteindelijk was met mijn mooie o zo grote buik.
Gepubliceerd: 19 september 2009 onder Zz - Loslaten, Zz - Zwangerschap
Tags: baby, blij, geluk, gelukkig, goed, hand, Idee, leven, liever, mama, moeder, moment, ongemakken, weten, zelf, zen, ZenZen, Zwanger, zwanger zijn, zwangerschapskleding, Zz - Zwangerschap






